Dé Gemeente van Jezus Christus

Ik heb een droom
De Gemeente
Dertien maanden geleden heb ik de schittering van de glorie van de Gemeente van Jezus Christus gezien. Sommigen noemen dit dé opwekking die nog komen zou voor het einde der tijden. Door een eenvoudig brengen van onomwonden levensbrengende genade, door het geloof in Jezus Christus, begon Christus gestalte in me te krijgen. Er genas zelfs iemand in mijn omgeving door mijn aanwezigheid en een demon begon ernstig bij iemand te manifesteren. Later is die genezing bij die persoon verdwenen en die demon kon bij die andere ook weer rustig zijn gang gaan. De schittering verdween en langszaam werd alles weer het oude.
Je moet weten dat ik sinds dien een frustratie met me mee draag die niet gezond is voor mijn welzijn. Het voelt alsof ik iets verkeerd heb gedaan, zonder dat ik weet wat er verkeerd is gegaan. Het is alsof die tijd nooit is geweest. Alsof ik toentertijd nooit het Evangelie van het Koninkrijk over de lokale radio heb gebracht. Alsof er niet twee tot geloof zijn gekomen, waarvan ik weet; slechts door het horen – en wel door het horen over Christus. Alsof er geen levens veranderd zijn. Alsof alle dingen voor niets geweest zijn. Bijna, alsof Christus niet gestorven en opgestaan is.
Ja, als ik de dood tegemoet ga, dan weet ik één ding: Ik heb de schittering gezien van de Bruid van Christus. Niet de kerk. Maar de Bruid. Een sparkeltje kracht en glorie. Waarheid in Zijn manifeste vorm. En dat slechts omdat enkele bereid waren tot het horen van levensbrengende genade.
Ik heb een droom. Om de Wijsheid van God nog één keer manifest te zien. Ik heb een droom. Om nog één keer de doxa, de heerlijkheid, terwijl ik leef, in dit lichaam, te mogen zien. Ik heb een droom. Om het Lichaam van Christus ten volle in Zijn glans en glorie te kunnen zien. Ik heb een droom, een diepe hartewens, …. Dat er luisterende oren zijn, die hun leven neerleggen en bereid zijn om te blijven horen. Die zich afwenden van woorden van oordeel en hun oren openen voor Christus, zodat Hij, de levende God in ons gestalte krijgt en dat, mijn droom, dé Gemeente, een manifeste realiteit wordt. Dat is mijn droom. Dat is mijn wens.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *