Waar de opwekking mee begon: Wees oprecht!

Waar de opwekking mee begon: “Wees oprecht..!”

Dertien maanden na de kleine opwekking kreeg ik de vraag: “Vincent, wat wil je?”. Ik zal je vertellen; dit is de meest belangrijke vraag die je ooit gesteld kan krijgen.

Opgebrand door een eis-vervullend leven
Oktober 2009 werd er na jaren officieel een burn-out bij me vastgesteld. Deze was ontstaan omdat ik altijd naar de pijpen van anderen heb gedanst. Niet mijzelf gevraagd wat ik wil, maar altijd maar bezig om de wensen en eisen van mijn ouders, mijn omgeving en de samenleving te vervullen. Je bent dan bezig eis-vervullend te leven. Je probeert volgens de bijna goddelijke wetten van anderen te leven. Je krijgt een gespleten persoonlijkheid, omdat je dan aan de ene kant je diepste wensen en ware behoeften hebt en aan de andere kant je handelen dat op de eis van anderen gericht is. De vaststelling van de burn-out was een ware zegen. De woorden die de psychiater toen uitsprak, “Je moet al je verplichtingen neerleggen…”, waren voor mij vrijspraak. Voor het eerst in mijn leven ging ik een periode in waarin ik zelf bepaalde wat goed voor mij was.

Begin van de opwekking
Oktober 2009 was gelijk het begin van de kleine opwekking. De woorden “Je moet al je verplichtingen neerleggen…” begon ik op elk terrein van mijn leven toe te passen. Mijn geloofsleven was geen ‘geloofsleven’ te noemen. Het was een ‘werkleven’. Een leven waarin ik steeds net niet de eindstreep haalde. Ik was steeds niet goed genoeg. De kracht van de duisternis over mijn leven werd veel te groot en ik bezweek onder het gewicht ervan.

De God die ooit naar mij omgezien had, zag blijkbaar niet meer naar me om. Ik voldeed niet aan Zijn onmogelijke eis en Hij kwam mij niet tegemoet. De God die ik juli 2005 had leren kennen en waar ik nog met plezier over getuig, was niet meer. Ik zette een punt achter mijn ‘geloofsleven’ en plaatste geestelijk een nieuwe vacature: “God gezocht. Ik ga niets doen.”

Toen kwam ik een notitiebriefje op mijn bureau tegen dat ik die dagen regelmatig onder ogen kreeg. Daarop stond de tekst Titus 2:11-14: “De genade van God is verschenen heilbrengend voor alle mensen, om ons op te voeden…”. God bleek al jaren, zo niet eeuwen, een verbond te hebben met de afspraak dat ik niets kon en mocht doen om Zijn onvoorwaardelijke liefde en gunst te krijgen. Hij zou de ‘werken’ die voortkomen uit geloof doen, niet ik. En zo had God, tweeduizend jaar geleden de god-vacature vervuld. Mij vasthoudend aan het gegeven dat ik niets kon doen om God te plezieren, begon toen de tijd waar ik zulke goeie herinneringen aan heb: de kleine opwekking.

Wandel voor mijn aangezicht en wees onberispelijk
We gaan even een paar jaar verder terug in de tijd. Toen ik juli 2005 God leerde kennen, was dat door een spreker die ik nu Jan noem. Jan was iemand die zelf stoeide met ‘people pleasing’. Dat is iemand die het altijd anderen naar de zin wil maken. Hij had vaak de legendarische tekst van God aan Abraham in Genesis 17:1 (NBG-51) – “Toen Abram negenennegentig jaar oud was, verscheen de HERE aan Abram en zeide tot hem: Ik ben God, de Almachtige, wandel voor Mijn aangezicht, en wees onberispelijk;”. En dan drukte de woorden “onberispelijk” zwaar op je. Gelukkig kwam Jan dan terug met het liefdevolle vaderhart van God en ging je weer blij de week in.

Het leek Jan’s lijftekst wel. “Wandel voor Mijn aangezicht en wees onberispelijk”. Ik had veel respect voor deze man, ook al was hij een kerkleider. (Ja, mijn beeld van kerkleiders was toen al niet zo goed en is er niet beter op geworden.) Sterker nog, als ik God zocht en een concept nodig had van een liefdevolle vader, dan was Jan mijn voorbeeld. Hij stelde zich kwetsbaar op en gaf alles om de kerkgemeente het succes te geven dat nodig was. Jan brandde overigens op in 2006 en moest zijn grote dromen, waaronder een ongeëvenaarde gemeente, los laten. Iets wat ik voor Jan vreselijk vond.

Fort Knox in mijn boekenkast
Toen bij mij vier en half jaar later mijn ogen open gingen voor het 100%-genade-verbond, ging voor mij de Bijbel open. Vroeger was het zo dat af en toe een tekst naar boven kwam als een klompje goud. Maar toen ik Gods ‘deal’ met de mensen ten volle begreep, vond ik tijdens het lezen van de Bijbel niet om de zoveel tijd een goud klompje, maar was het een compleet Fort Knox. Het was een goudhuis waar ik elke keer de deuren van open gooide en het goud mij verblindend toe schitterde. (Overigens wel leuk dat ik telkens als ik vertel over het hebben van openbaring in de Bijbel over goudklompjes heb, want goud is het beeld van Gods genade… Denk bijvoorbeeld aan het gouden verzoendeksel van de ark die boven de Wet lag in de tempel.)

Wees eerlijk over wie je bent
Zo kwam ik ook de spreekwoordelijke lijftekst van Jan opnieuw tegen: “Wandel voor Mijn aangezicht en wees onberispelijk”. Toen werd mij tijdens het lezen van die tekst op het hart gelegd om eens een andere bijbelvertaling te pakken. Ik had toen al een tijdje de deeluitgave van de Herziene Statenvertaling (2008) in huis en las wat er stond bij Genesis 17:1 –

“Toen Abram negenennegentig jaar oud was, verscheen de HEERE aan Abram en zei tegen hem: Ik ben God, de Almachtige! Wandel voor Mijn aangezicht en wees oprecht.”

God kreeg toen het idee dat ik het niet goed gelezen had en dus las ik het opnieuw: “Wandel voor Mijn aangezicht en wees oprecht”. Nog een keer: “Wandel voor Mijn aangezicht en wees oprecht”. Toen las ik het. Volgens mij is ‘oprecht’ zijn iets anders dan ‘onberispelijk’ zijn. Oprechtheid is dat je eerlijk bent over wie je bent. Dat je handelen en spreken overeenkomt met wie je bent.

In die zelfde periode kwam ik veel meer verzen tegen waarin ‘oprechtheid’ was wegvertaald voor iets anders. Neem bijvoorbeeld Psalm 84:12 (HSV2010) –

“Want God, de HEERE,
is een zon en een schild,
de HEERE zal genade en eer geven,
Hij zal het goede niet onthouden
aan wie in oprechtheid zijn weg gaat.”

Door Bijbelstudie programma’s op de computer leerde ik dat de Geest die in mij sprak gelijk had. Tja, onder het ‘werk-verbond’ was de god die je volgde niet te vertrouwen. Je moest altijd alles nakijken of het wel klopte en profetieën kwamen negen van de tien keer niet uit. Dus vind je het gek dat ik zeker wilde weten dat de God van genade mij niet iets voorloog? Nee, taalkundig klopte het helemaal. De meest betrouwbare grondtekst, voortgekomen uit duizenden grondteksten leerde dat God de mensen die eerlijk zijn over wie ze zijn en geen toneelspel spelen en zich niet mooier voordoen dan ze zijn, dik zegent!!! Halleluja!

Met Christus, de Genade van God als fundament, wandelend in oprechtheid, ging ik de meest fantastische maanden van mijn leven door. Steeds meer van het nieuwe leven werd manifest. Sprankeltjes van de ware Gemeente begonnen zichtbaar te worden.

Waarom christenen andere mensen verwonden: een antwoord voor gelovigen en niet-gelovigen

Waarom “christenen” andere mensen verwonden
Een antwoord voor gelovigen en niet-gelovigen

De steken onderwater door “christenen” zijn enorm gemeen. Ze kunnen je ziel ongeneeslijk beschadigen, zodat jij je hele leven met pijn kan lopen. Gelukkig kan je door het geloof in Christus genezen van dit soort wonden, zoals je ook eenvoudig van hoofdpijn of een zere rug kan genezen. Je moet dan wel Christus gepresenteerd krijgen, wil je Hem vinden. Meestal is het beeld dat mensen dan van Christus hebben dan zo verdraait geworden, dat ze er niets meer mee te maken willen hebben en dus altijd met pijn in hun hart en ziel rondlopen.

Verkeerde nivea of babylotion
Regelmatig hoor of lees ik hoe “christenen” het leven van andere mensen zuur maken. De Bijbel waarschuwt zelfs voor dit soort mensen. Op 2 manieren:

1. Twistzieke betweters. Ze willen laten zien hoe slim ze zijn. Ze worden twistzieke mensen genoemd die alleen uit zijn op discussie en nooit de Waarheid zullen leren kennen. Zij worden gelijk gesteld aan valse leraren, omdat ze geen promotie voor het Evangelie zijn. Ze beginnen een gesprek om te laten zien hoe theologisch ze onderlegd zijn en niet om Christus te schetsen. Dit heeft vaak met punt 2 te maken…

2. Vals-gezalfden. Jezus waarschuwde dat er in de laatste dagen vele antichristussen zullen komen. Als je Christus vertaald, dan staat er “Gezalfde”. Dit heeft met het dragen van de Heilige Geest te maken. De Geest is als een olie of zalf. Iemand die Gods Geest heeft is gezalfd door en met Hem. God is de Zalver en de Zalf. Je begrijpt dan denk ik vrij snel dat iemand met een andere geest een vals-gezalfde is. In plaats van de echte Zalf is er een andere zalf aangebracht. Hij of zij is dan niet echt gezalfd; vals dus.

Geest van Genade ontvang je door …
Wat er vals is aan hun zalving is vrij eenvoudig. Als voorbeeld neem ik Zacharia 12:10. Daarin lees je de term “Geest van genade en gebeden”. De Heilige Geest is de Geest van Genade (Titus 2:11-14 en 1Corinthe15:10 etc.). Deze ontvang je alleen door genade, door het geloven in de prediking van Christus, en niet door zelf “goede” dingen te doen (Galaten 3:1-5).

Geest van Genade ontvang je niet door …
De kerk promoot dat je “goede” dingen moet doen om Gods Geest te ontvangen en te houden. Ze kunnen ook beweren uit dankbaarheid naar God het zichzelf moeilijk maken met allemaal vreemde leefregels. Indirect zeggen ze dan dat ze dit doen om bij God in een goed daglicht te blijven. Natuurlijk ontvang en behou je daardoor niet de Geest van Genade. De Geest van Genade, de Heilige Geest, ontvang je niet door “werken” (door bepaalde dingen te doen), maar door erop te vertrouwen dat Jezus alles heeft gedaan, zodat jij die Geest kan dragen.

Waarschuwen van spookrijders
Als mensen die dingen voor God doen om bij God in een goed plaatje te blijven, beweren de Heilige Geest te hebben, dan kun je met een gerust hart weten, dat het vals-gezalfden zijn; antichristussen dus. Ze zijn onwetend en hebben net als iedereen de kans nodig om het goede nieuws van relaxte Genade te horen. Het makkelijkste is dus om ze eens bij mijn site langs te sturen of hun een artikeltje of MP3-tje te sturen (Let op: Je hoeft dit niet te doen om bij God gerechtvaardigd te blijven! Haha). Helaas beginnen ze lelijk te worden als je ze bloot stelt aan genade. Ze gaan dan met “stenen” (oordeel) gooien enzo… Dus afstand houden en met lichtsignalen waarschuwen is het beste. Geestelijk zijn het immers spookrijders.

Waarom christenen oordelen: een antwoord voor gelovigen en niet-gelovigen

Waarom “christenen” oordelen
Een antwoord voor gelovigen en niet-gelovigen

God wordt door de “christenen” gelasterd onder de heidenen. Ze noemen zich christen, maar de vruchten zegt iets anders. Bijna iedereen in Nederland weet dat Jezus een goede man is geweest die naar anderen om keek, mensen genas en hun wees op het Koninkrijk.

Oordelen is een vrucht
Op internet is het vaak een slagveld onder “christenen”. Ze slachten elkaar af waar de wereld bij staat. De vraag is: “Kunnen zij hier wat aan doen?” Het antwoord is ‘nee’. Dat komt omdat al deze “christenen” op zondag of zaterdag en vaak ook doordeweeks, te horen krijgen dat ze dingen moeten doen om bij God in een goed daglicht te staan. Omdat deze wegen niet naar God leiden, staan ze in oordeel. Daarnaast falen ze steeds in het doen van die leefregels, omdat God jou niet vraagt om aan leefregels te voldoen om door Hem geaccepteerd te worden. Geloof in Jezus maakt je rechtvaardig bij God. Dus door erop te vertrouwen dat Jezus alles voor je heeft gedaan om bij God in een goed daglicht te staan, maakt dat God je helemaal accepteerd en liefhebt zoals je bent. De Bijbel zegt: “Er is geen oordeel voor hen die in Christus Jezus zijn (Rom 8:1).” En de Bijbel zegt ook dat mensen die oordelen zelf nog onder het oordeel staan (Rom 2:1-4). Oordelen is een vrucht. Dat wil dus zeggen dat je kan proberen om anderen niet te oordelen, maar waar het hart vol van is, loopt de mond van over. Het is leuker, makkelijker en relaxter om gewoon op Jezus te vertrouwen.